NARDO' - Gent.mo direttore, premetto che mi trovo in villeggiatura nella splendida Santa Caterina di Nardò, presso il villaggio Vacanze Serene. Ho scritto questa poesia in dialetto di Volturino, un piccolo paesino in provincia di Foggia, e la invio alla sua attenzione.

CEPOLL’E LLAMBASCIUNE

Ze ne sò jjute nfume l’anna mèje,
ze ne sò jjute nfume, vớla vớle;
spisse ce pènz’e nne mme par’avère
e cchjù cce pènz’e cchjù nge créd’angớre.

Me vòt’addrèt’e nne mme raccapèzze,
m’aggir’e vvòt’e vvaje a ttendune;
u témbe chjòu’e sbatte na funèstre
e ddind’u còre sènde lamb’e ndrune.

Vurrìja sapé pecché te ne si jjute,
vurrìja sapé pecché tu ma lassate;
cớm’a na renenèlle si partute,
m’ha ditte: - Aspitte -. E angớre nzì tturnate.

Pròfume, parrucchjer’e ssegarètte
e tte vedive tutt’i scénéggiate
e tt’ammerave sèmbe dind’u sprècchje,
tajèrre, tacch’a spill’ớgne pettate.

Tu t’arrubbate tutt’a vita mìje,
tu m’ha sciuppat’u còr’e mm’ha ngannate;
m’ha ditte sèmb’a stéssa pớesìje:
- Te vògghje bbèn’assaj’e mmh’a  jabbate -.

Quannn’ir’angớre quand’e nu pucine,
t’éje tenute sèmbe ndà vammasce;
t’éje trattate cớme na reggine,
cumbétte, caramèll’e cceculate.

Quanda jastéme da matin’a sére
e qquanda mmàudezjune t’abbusckate;
vérn’e stat’autunn’e pprimavère,
pe tté, jì nòtt’e jjớrne sò dannate.

Pớ m’è mmenut’a sust’e ssò sbjate,
tutt’anfùuat’e ttutt’anvezzarrute;
ớje quanda bbòtte ca t’avésse date
se jjì t’avéve ngrambe nu menute.
 
Éje prjat’a lun’u sớl’e i stèlle
e qquanda ggènde ch’éj’addummannate;
quann’éje parlate che na zengarèlle
z’ha misse i mane ngape scunzelate.

Ma ditte: - Bèllu zìje, fatte capace,
ca quédde na cagnate cénd’e une;
ndà casa sije fann’u jsc’e ttrasce,
a chjamene Bbèlènn’e ffà i bbettune -.

Tenève duje sòld’e ll’éjje date
a qquédda zengarèlla bbruna bbrune;
ce l’éjj’abbeneditt’e ssò scappate
che l’ớcchje russce russc’e cchi larmjùne.

Me ne sò jjute dòppe pe ssù munne,
éje tuzzelat’a ttutte quand’i pòrte;
de gnòcche ce ne stanne nu zeffunne,
tutte ca còccia ssiaqqu’e a pigna rớtte.

Mớ stù bèll’òme, cớtt’e sfasulate,
va cu zappớn’e na usazza ngớlle;
ne nvà pe ffréule vrétt’e scamusciate,
ma va pe llambasciun’e ppe ccepớlle.

Peppino Mazziotti